شعر رامين

اميدوارم كه حال همه شما خوب باشه

به خاطر كاري كه برام پيش اومده

ميخوام  2 ماه برم مسافرت وقتي اومدم

بهتون سر مي زنم  دوستون دارم

خدااااااااااااااااااااااحافظظظظظظظظ

علت تلخ

دیدی آخرش نمو ندی

منو تا جنون کشو ندی

دلی که دادم به دستت

آخرش زدی شکو ندی

آخرش خوب سده بودی

تیتر نامه ها مو خوندی

اما چون خوندی ورفتی

دلمو بیشتر سوزوندی

وقتی اومد انگار دلم جدا شد

زدم به تخته تخته هم سیاه شد

وقتی تو می ری عزای دریاست

چون بی آسمون او خیلی تنهاست

امشب برای شعر خودم طرح می دهم

اما ببخش عکس تو را شرح میدهم

وای به حال اون روزی که قناری

بیاد بگه دیگه دوسم نداری

تو چشات باید شنا کرد مثل دریا

تو رو خوب باید شناختت مثل زیبا

شعر تو باید طلا کرد مثل پاییز

شبتو باید دراز کرد مثل یلدا

تو نگات می شه سفر کرد مثل مجنون

دلو می شه در به در کرد مثل لیلا

عشق تو رنگ همون بوته ی یاسه

که همش قد می کشه زود می ره بالا

تو مقدس وزلالی مثل سوگند

روشن و غرق امیدی مثل فردا

تو سفیدی مثل برفای زمستون

تو وسیعی مثل جنگل مثل صحرا

قبله ی اول وآخرم چشاته

چه کنارم باشی چه اونور دنیا

رفتنت یه طعمیه شبیه مردن

موندنت یه رنگیه شبیه رویا

آسمان وقف نگاهت گل منمانده ام چشم به راهت گل من

هر کجا هستی وباشی گویمکه خدا پشت و پناهت گل من  

بعد ازمرگم بیا زیبا نگارمبیا با جمع خوبان بر مزارم

سرت خم کن ببوس سنگ مزارمکه من در زیر خاک چشم انتظارم 

تو را سپید وهر چه جز تو را سیاه می کشم

به چشم تو که می رسم سه بار آه می کشم

گلی؟ستاره ای؟پرنده ای؟فرشته ای؟چه ای

تو کاملی تو را شبیه قرص ماه می کشم

تلخه ولی دقت کن عاشقونسهرکه دیوونه تو شه دیوو نس

 دعاکنیم نزدیک تحویل سال هیچ آرزویی نشه هیچ وقت محال 

       اومد تا خواستم بزنم به تخته دیدم نیومده دوباره  رفته

یادته قرار اول بوته های توت فرنگی

جمله اولت این بود.چه تابستون قشنگی

پیرهن سفید تنت بود.مث دامادای خوشبخت

اما من لباس مشکی با یه روسری رنگی

عشقمون گل داد و گل داد زیر بارونای نم نم

اسممو هر جا نوشتی حتی دیوارای سنگی

اما باز مثل همیشه یکی دنیا رو بهم ریخت

ایندفه نه قهرمان بود نه یه پهلوان جنگی

بی جهت ازم بریدی شایدم یکی رو دیدی

دیگه نه نامه و حرفی نه تماسی ونه زنگی

توی قصه ها می گفتم ماه اگر پیش تو با شه

پشت اونجا در کمینه سایه خشم پلنگی

بی خدافظی گذاشتی عابرای رویاهامو

حتمنم تو این خیالی که دیگه خیلی زرنگی

همیشه ماهی بزرگا تا زمونی پادشاهن

که نباشه توی دریا قدرت تاج نهنگی

تو منو می کشی کم کم نه با اسلحه نه باسم

راستشو بخوای عزیزم تو خودت یه جور تفنگی

اما اینو مطمئن باش دنیا اینجور نمی مونه

دامن تو رو می گیره آه سرد دل تنگی

اما یادگاریام

تو دیگه دوسم نداری خستگی بهونته

طفلکی دلم که هر چی می رونیش دیوونته

یادته نوشته بودم تو تموم نامه هام

خوش به حال بند اون کیفی که روی شونته؟

حالا من دارم میرم با غصه هام یه جای دور

اما یادگاریام همیشه توی خونته

تقصیر او نبود

آمد سلام گفت و به چشمم نگاه کرد

یعنی به خاطر هیجانش گناه کرد

تا آن زمان تمام خیالم سپید بود

او آمد و تمام دلم را سیاه کرد

تنها دلیل عشق من و او نگاه بود

با این فریب قلب مرا سر به راه کرد

راهی برای رد شدن از این مسیر نیست

تقصیر او نبود  دلم اشتباه کرد

 غصم ازاین نیست که تو رو اونروز اسیر ندیدمت

       فقط دارم دق می کنم چون تورو سیر ندیدمت

امشب به نیت همه دلها شعری برای چشم تو می خوانم

       هرگز مرا تو دوست نخواهی داشت تنها حقیقتی ست که میدانم

گفته بودی اگه راست میگی برای من بمیر

       میمیرم اما خودت بیاو جونمو بگیر

ساحل دریا شده پراز شن وماسه عزیزم

        اینورو نگا نکن اسمون عکاسه عزیزم